Home

Veilen

door Johan Polak & Frans Goddijn
Nu brieven van P, blijkens berichten in de krant, zoveel gaan opbrengen, reken ik mij rijk met het kaveltje van hem dat al geruime tijd, weggeborgen op een geheime plek (het ongebruikte magnetron), in waarde stijgt... Ook in deze brieven zal de literair geïnteresseerde verzamelaar een schat aan afschrikwekkende details aantreffen uit het leven van een medemens die 'niet voelt zoals de anderen'. Daarmee doelt P op een mensensoort waarvoor hij mij placht te waarschuwen, telkens wanneer hij mij op de trein zette: "Frans", zo drukte hij mij op het hart, "wil je vooral voorzichtig zijn onderweg? Er zijn bepaalde mannen, die het op je hebben begrepen. Zij willen... nee, ik zeg niets meer, het is tè erg, maar gelukkig worden zulke mannen zeldzaam - vroeger, toen men zoveel minder afwist van gezonde voeding, toen er nog geen Spirulina-tabletten bestonden, en onanie nog niet als onschuldig werd beschouwd, toen werden jongemannen weleens zó..."

In een recente brief schrijft P mij dat hij uit de USA, per postorder, een nieuwe versie van de tekstverwerker WordPerfect had besteld voor het WINDOWS computersysteem - de tijden dat hij met een oude typemachine zijn snaakse invallen doorgaf aan volksschrijver R liggen ver achter ons. Toen de invoerrechten waren voldaan, bleek de verkeerde software in het pakje te zitten. P zond onmiddellijk een scherpe fax naar de USA. "Ik kan mij de situatie goed voorstellen", schreef ik aan P (ik ken het effect van zijn brieven, waneer hij zich op het oorlogspad begeeft). In gedachten zag ik de amerikaanse verkoper voor mij in Arizona: "Het is 9.15 in de ochtend en Mr. C, de verkoper, is juist aan zijn tweede kopje koffie toe, terwijl hij grapjes maakt met de meisjes van de typekamer, die aan dezelfde automaat hun koffiebekers vullen. En dan knalt onverwachts die fax van jou, als een granaatscherf, binnen... Ik heb het voorgevoel dat C dit zal rechtzetten eer zijn baas erover hoort."

P schreef mij terug dat hij er wel op wilde wijzen dat C misschien helemaal geen belangstelling heeft voor de meisjes van de repro-afdeling: "volgens mij is hij 'gay', en wil hij geen indruk maken op meisjes, maar probeert hij wanhopig om goed wakker te worden, na een ruige nacht met L, de nieuwe jongen van de postkamer - strikt genomen geen 'nieuwe' knaap, maar een van die jongens waar je dwars doorheen kijkt, totdat ze plotseling ondoorzichtig worden en je een zijwaartse blik toewerpen die je kan maken of breken. Hij had L mee naar huis genomen om gezamenlijk wat te koken en werd overrompeld toen bleek dat de jongen die nacht wilde blijven, 'all the way'. Oh! Hij merkte wel dat hij wat ouder was geworden, sinds zijn laatste 'one night stand'. Maar het was wel leuk geweest de lade overhoop te halen, die gesloten was gebleven sinds zijn vriend was heengegaan, de lade met vooral rubberen utensilia, waartussen hij weer de opalen dildo terugvond die zij toen in Mexico hadden gekocht. Hoewel de Indianen het voorwerp misschien niet als dildo bedoelden, werd deze wel door C als zodanig aangeschaft. Ze hadden ze er bepaald geen gras op laten groeien, gedurende die vacantiedagen, tussen taco's en zonnebrand.

En wat zouden Indianen er anders mee hebben kunnen doen? Een presse-papier voor brieven? Nooit gehoord van tribale postbezorging... Hoe ook, het was een geweldige nacht geworden met L, maar toen ze samen naar het werk reden, sprong L een paar mijl voor het kantoor uit de wagen om het laatste deel alleen te kunnen rennen. Was L een 'jogger', of wilde hij niet met C worden gezien, terwijl ze samen het parkeerterrein opreden? Hij had L, met een gevoel voor dramatiek, na het uitstappen, juist een reserve-huissleutel willen toewerpen, die, rondwentelend in de lucht, zou schitteren in de felle ochtendzon. Hij voelt zich nu moe en oud, en daar komt mijn donder-en-bliksemfax uit Nederland bovenop..."

Ik schrijf, een beetje gegeneerd, terug aan P: "je fantasie is weer eens met je op de loop gegaan. Overduidelijk het resultaat van je superieure, of, laat ik liever zeggen, 'specialistische' kennis omtrent de levenswijze van homosexuelen, die mijn opgewonden nieuwsgierigheid nooit vermocht te wekken. Ik geef er de voorkeur aan mensen te beoordelen naar wie ze zijn, niet op basis van hun sexuele voorkeur. Ik maak alleen bezwaar tegen hen, die deze dingen 'normaal' noemen, en tegen de tijd en energie verspild aan het overtuigen van het publiek dat men zo geboren kan worden en dat 'niets ertegen helpt'. Maar ik hoop wel vurig dat je snel het goede programma krijgt!"